I Noreg vart kyrkjeklokker vanlege etter kristninga av landet på 1000-talet. Også i Alver-området, med dei gamle kyrkjene i mellom anna Lindås, Hamre, Seim og Alversund, har klokkeklangen vore ein naturleg del av bygdelivet gjennom hundrevis av år.
Målet med klokkeringinga var ikkje berre å seie frå om at gudstenesta skulle byrja. Klokkene samla folk, skapte fellesskap og minna menneska om tru, håp og bøn i kvardagen. Mange stansa opp når klokkene ringde, enten dei var heime, på sjøen eller ute på arbeid.
Framleis ringer kyrkjeklokkene før gudstenester, ved vigsler, gravferder og på store høgtidsdagar. Klokkeklangen bind saman fortid og notid, og minner oss om at kyrkja har vore ein samlingsstad gjennom generasjonar.
Visste du at? Når kyrkjeklokkene ringer, er det ikkje berre ein tradisjon. Det er ei fleire hundre år gammal innbyding til fellesskap, tru og ettertanke.